Życiorys
Urodziłam się 26 maja 1953 roku w Warszawie, w rodzinie inteligenckiej. Ojciec - profesor medycyny i matka - historyk sztuki, uczyli moją siostrę i mnie, że istnieją w życiu wartości i zasady, których należy przestrzegać.
Ukończyłam Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego na warszawskiej Pradze. W 1977 roku otrzymałam tytuł magistra na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Wcześniej, jeszcze w trakcie studiów, uczyłam języka polskiego w Liceum Ogólnokształcącym im. J. Dąbrowskiego w Warszawie. W 1982 roku ukończyłam Studium Podyplomowe Edytorsko - Tekstologiczne na Wydziale Polonistyki UW i IBL PAN, zaś sześć lat później zdałam egzamin dla dyplomowanych pracowników dokumentacji naukowej przed komisją PAN. W Instytucie Badań Literackich PAN podjęłam pracę w 1981 roku, w Pracowni Dokumentacji Literatury Współczesnej. Wiele ze swoich dzisiejszych umiejętności zawdzięczam szczególnie prof. dr hab. Jadwidze Czachowskiej, wybitnemu bibliografowi, edytorowi i historykowi literatury, która kierowała przez wiele lat tą pracownią. Nowa rzeczywistość polityczna zmieniła szereg biografii zawodowych. Ja też, skuszona perspektywą uczestniczenia w historycznych przemianach podjęłam jedną z trudniejszych decyzji - podjęłam w 1991 roku pracę w Biurze Współpracy z Partiami Politycznymi, Organizacjami Społecznymi, Związkami Zawodowymi i Kościołami Kancelarii Prezydenta RP. Tam zajmowałam się kontaktami Kancelarii z organizacjami i partiami politycznymi. W 1992 roku podjęłam pracę w Biurze Reformy Administracji Publicznej oraz Biurze Pełnomocnika Rządu d/s Reformy Administracji Publicznej. Możliwość uczestniczenia w pracach nad reformą administracyjną miała znaczny wpływ na podjęcie decyzji o starcie w wyborach samorządowych. Wtedy właśnie zaczęły mnie pasjonować zagadnienia ustrojowe, mechanizmy demokratyczne, rola obywateli w rządzeniu państwem. Po odejściu z pracy w administracji publicznej, w latach 1994 - 1997 redagowałam program telewizyjny „Pytania o Polskę”, który cotygodniowo ukazywał się Programie II TVP. Ten okres wzbogacił mnie o wiedzę na temat roli mediów w suwerennym i niepodległym państwie. Dlatego dziś tak silnie przeciwstawiam się wszelkim próbom ograniczania wolności słowa.
Jak większość mojego pokolenia nie angażowałam się w oficjalne życie polityczne. Nie byłam też aktywną opozycjonistką. Jak większość z nas - byłam od 1981 roku członkiem NSZZ „Solidarność”, zbierałam pieniądze na podziemną działalność, pomagałam kolportować drugoobiegowe wydawnictwa, pomagałam ludziom będącym z różnych powodów w materialnej potrzebie. Było to wtedy obowiązkiem każdego z nas. W latach 1990-1991 byłam członkiem Porozumienia Centrum, zaś w 1994 roku z poparcia Unii Polityki Realnej zostałam po raz pierwszy radną Rady Miasta Stołecznego Warszawy. Nieprawidłowości, na które natrafiłam uniemożliwiały praktycznie skuteczne wykonywanie mandatu radnej. Dlatego walczyłam z nieprawidłowościami i nadużyciami w warszawskim samorządzie. Kontynuowałam tą działalność w następnej kadencji. Dziś, po 11 latach w samorządzie warszawskim, wiem, że miałam rację. Przekonałam się, że efekty ludzkiego działania nie przychodzą natychmiast. Trzeba na nie cierpliwie pracować, a na pewno nadejdą. W 2002 roku stanęłam na czele Komitetu Wyborczego Wyborców Julii Pitery grupującego bezpartyjnych działaczy samorządowych oraz obywateli Warszawy, którym nie były obojętne sprawy stolicy. Równocześnie ubiegałam się o fotel Prezydenta Warszawy. Kandydując z Okręgu nr 1 (Śródmieście) do Rady Warszawy osiągnęłam najlepszy wynik w okręgu. Od tego czasu zasiadałam w Radzie Warszawy jako radna bezpartyjna.
Od 1998 roku jestem członkiem Transparency International Polska. W latach 1999 - 2001 pełniłam funkcję członka Zarządu, a w latach 2001 - 2005 prezesa. Od 2001 roku jestem członkiem Rady Konsultacyjnej Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP, a od 2005 roku członkiem Stowarzyszenia Pamięci Narodowej.
Jako stypendystka Fundacji France Pologne i Service d’Information et de Diffusion Premiera w 1993 roku odbyłam we Francji staż w biurach komunikacji publicznej w Ministerstwie Finansów i Budżetu oraz Ministerstwie Zdrowia, zaś w 1998 roku na zaproszenie Departamentu Stanu USA uczestniczyłam w International Visitors Program, w ramach którego poznałam funkcjonowanie państwa w różnych jego obszarach. W 2004 roku byłam konsultantem OECD.
Nagromadzone przez lata doświadczenia upowszechniałam m.in. na łamach tygodnika „Newsweek Polska” (2001 - 2002) oraz tygodnika samorządu terytorialnego „Wspólnota” (2000 - 2003). Od niedawna piszę felietony dla „Słowa Polskiego”. Kilka tekstów opublikowałam też w wydawnictwach zbiorowych. Te publikacje są dla mnie czymś nowym i cennym. Do tej pory bowiem pisane przeze mnie teksty dotyczyły literatury. Mam satysfakcję bycia współautorem słownika „Współcześni Polscy Pisarze i Badacze Literatury” Warszawa 1994 (tomy 1 - 3) czy „Słownika Pseudonimów Pisarzy Polskich” Warszawa 1996. Mam też w swoim dorobku eksperyment kulinarny: wspólnie z Anną Tseng - Brzozowską wydałyśmy chińską książkę kucharską „Kolacja pod lampionami”.
A w ogóle, to w wolnych chwilach uwielbiam czytać literaturę kryminalną, oglądać komedie i filmy kryminalne oraz odkrywać w Polsce miejsca dotąd przez turystów nieodkryte.
Mój mąż Paweł jest warszawiakiem i absolwentem Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego i Wydziału Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi, stypendystą założonej przez Ronalda Reagan National Forum Foundation.
Zajmuje się reżyserią filmową, teatralną i telewizyjną. Jest autorem seriali i pełnometrażowych filmów telewizyjnych (fabularnych i dokumentalnych) m.in.: „Na kłopoty… Bednarski”, „Powrót do Polski”, „Watykan Jana Pawła II”, „Czwarty król”, „Jan Paweł II i Jego przyjaciel”, „Maciek, rower i ekonomia”, „Ach, te okienka”. Jest też reżyserem wielu sztuk teatralnych - przede wszystkim komedii - w teatrach Gdańska, Rzeszowa, Poznania, Kalisza i Olsztyna. Ma też na swoim koncie liczne teleturnieje, programy publicystyczne, muzyczne, edukacyjne i reklamowe.
Nasz syn - Jakub - w 2001 skończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Wykłada w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego w Warszawie.Jest także aplikantem radcowskim w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Warszawie.Publikuje w prasie specjalistycznej.Przez lata był instruktorem w Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, gdzie pełnił funkcje drużynowego i hufcowego.